Een ziekenhuis wordt aangesproken door een werkneemster die tijdens de Coronapandemie in dienst was als verpleegassistente. De werkneemster stelt tijdens haar werkzaamheden covid-19 te hebben opgelopen, waar zij vier jaar later nog steeds klachten (Long Covid) van ondervindt. Volgens de werkneemster is het ziekenhuis aansprakelijk voor de door haar geleden schade; het ziekenhuis voert aan dat zij destijds alle mogelijke maatregelen trof om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan. De Rechtbank Midden-Nederland oordeelt in haar uitspraak van 12 februari 2025 (ECLI:NL:RBMNE:2025:467) dat het ziekenhuis haar zorgplicht niet heeft geschonden.
Waar ging het om?
Werkneemster was werkzaam op de afdeling neurologie-neurochirurgie, in het bijzonder op de afdeling Cerebrovasculaire Ziekten. Op 26 januari 2021 heeft er op de Medium Care, dat ook tot de afdeling behoorde, een uitbraak van het covid-19-virus plaatsgevonden. Werkneemster draaide gedurende die week een dagdienst en twee nachtdiensten. Zij heeft tijdens deze diensten meerdere handelingen verricht waarbij zij voor langere tijd binnen anderhalve meter van patiënten is geweest. Op 1 februari 2021 testte een deel van deze patiënten positief op covid-19. Twee dagen later bleek hetzelfde te gelden voor werkneemster: ook zij werd met het virus besmet.
Vond de besmetting plaats op het werk?
Het verwijt van werkneemster is dat het ziekenhuis te weinig veiligheidsmaatregelen heeft getroffen om de coronabesmetting tegen te gaan. Werkneemster grondt haar vordering op 7:658 BW, dat inhoudt dat de werkgever verplicht is om zodanige maatregelen te treffen als redelijkerwijs nodig om te voorkomen dat de werknemer in de uitoefening van zijn werkzaamheden schade lijdt.
Om tot een schadevergoedingsverplichting op grond van artikel 7:658 BW te komen, moet in de eerste plaats worden vastgesteld of werkneemster de covid-19 besmetting heeft opgelopen op haar werk. Volgens de kantonrechter is het op basis van de beschikbare informatie voldoende waarschijnlijk dat de besmetting in het ziekenhuis plaatsvond. Daarbij is relevant dat de kans dat werkneemster in een privésituatie besmet is geraakt veel kleiner is geweest. De kantonrechter oordeelt dat de positieve test van werkneemster volgde op vele contacten met (naar later bleek) covid-19 besmette patiënten. Verder heeft werkneemster aangevoerd zich in privésfeer aan de basisregels van de Nederlandse overheid te hebben gehouden. Zij zou niet met het ov hebben gereisd, niet aan carpoolen hebben gedaan en zich voorafgaand aan de besmetting nauwelijks onder de mensen hebben bevonden. Gelet hierop acht de kantonrechter het voldoende aangetoond dat de covid-19 besmetting in de uitoefening van de werkzaamheden is opgelopen.
Heeft het ziekenhuis de zorgplicht geschonden?
Desondanks levert de besmetting op het werk in dit geval geen aansprakelijkheid voor het ziekenhuis op. De kantonrechter is van oordeel dat het ziekenhuis voldoende veiligheidsmaatregelen heeft getroffen om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan. Vast is komen te staan dat het ziekenhuis waarschuwde voor besmettingsgevaar, er werd benadrukt om 1,5 meter afstand te houden en er waren hygiënevoorschriften opgesteld. Het ziekenhuis baseerde haar beleid bovendien op de Leidraad van de Federatie Medische Specialisten, die specifieke basisnormen voor zorgmedewerkers opstelde.
Na de uitbraak op de Medium Care werden er direct maatregelen getroffen. Zo werd er een lokaal OMT opgezet om het aantal besmettingen nauwkeurig te monitoren. Ook zijn de van covid-19 verdacht-besmette personen in een cohort geplaatst om verdere verspreiding tegen te gaan. Bij dit alles benadrukt de kantonrechter steeds dat de zorgplichtnaleving door het ziekenhuis steeds moet worden gezien in de tijdsgeest van toen en de mogelijkheden die zij op dat moment had. De coronapandemie was een wereldwijde crisis en niemand wist ten tijde van onderhavige besmetting wat er precies nodig was om deze crisis onder controle te krijgen. Het ziekenhuis volgde alle destijds geldende adviezen, leidraden en kenbare inzichten. Al met al oordeelt de kantonrechter dus dat het ziekenhuis haar zorgplicht niet heeft geschonden, waarmee zij niet verplicht is om de schade van werkneemster te vergoeden.